België in het spoor van Griekenland? Als we ons even de rol van een figuur uit de Griekse mythologie aanmeten, is het niet helemaal uit te sluiten. Cassandra was de naam van deze ongeluksprofetes. Ze had de gave van Apollo gekregen om in de toekomst te kijken. Helaas luisterde niemand naar haar. Waarna de Grieken met de gebakken peren zaten. Zoals nu op hun financiële puinhoop. Waarbij de vraag mag worden gesteld of er jaren geleden in Griekenland Cassandra’s zijn opgestaan om te waarschuwen dat ze niet goed bezig waren. Dat de overbevolking van de overheidsadministratie slecht zou aflopen, dat belastingontduiking het bestaan van het land ondermijnde, dat misbruik van overheidsvoorzieningen niet kon blijven duren. Alle treinreizigers op kosten van de staat met een taxi naar hun bestemming voeren zou het land goedkoper komen dan de verlieslatende spoorwegen te subsidiëren, illustreerde een politicus.
Het doet denken aan wat een Vlaamse politicus ooit zei in verband met de subsidies voor de nieuw opgerichte Vlaamse opera. Vervoer naar en bezoek aan de Muntschouwburg in Brussel voor operaliefhebbers op kosten van de overheid zou minder geld hebben gekost.
Dat was in een tijd dat de euro nog niet bestond, en het op geen frank stak. Vandaag rekenen we met de euro en zijn de zeven vette jaren voorbij. En, afgaande op de jongste strapatsen in dit land, lijkt het inderdaad niet uitgesloten dat België ooit het Hellas aan de Noordzee wordt. Staken pompiers omdat ze tot hun 62 jaar zouden moeten werken? Geen nood: minister van binnenlandse zaken Milquet (ooit bekend als ‘madame non’) stelt een achterpoortje voor, bekend als ‘verlof voorafgaand aan het pensioen’. Waardoor de brandweermannen toch op 58 zouden kunnen stoppen. Zoals vroeger (of nu nog?) bij de politiemannen die een paar jaar voor einde carrière getroffen werden door de ‘pensioenziekte’. Die bestond hieruit dat ze de ‘ziekendagen’ waarop ze jaarlijks recht hadden, opspaarden tot wanneer de pensioenleeftijd in het vizier kwam. Dan namen ze die verzamelde dagen ineens op. Waardoor ze een jaar of meer voordat ze officieel met pensioen gingen al thuis konden blijven. Terwijl ze verder hun volledige wedde beurden natuurlijk.
Maar misschien voorkomt het feit dat de Belgen wereldwijd in de kopgroep der belastingbetalers zitten dat men er ooit in dat Griekse straatje terechtkomt. We zitten alleszins nog op een miljardenschat van oude Belgische bankbriefjes die bepaalde inwoners nooit inruilden voor euro’s. Helaas ziet het er naar uit dat maar weinigen deze schatten weten zitten, of er zich maar bewust van zijn onder welke matras of in welke kous zich nog een fortuin bevindt. Tussen haakjes voor wie er nog zou hebben: alle bankbriefjes, behalve de groene van 20 fr. en de oranje van 50 fr. van na 1945 zijn nog inwisselbaar voor euro’s.
Anderzijds luidt het dat de schuldenput waar België voor staat zou gedempt zijn als elke inwoner 227 euro zou betalen. Met een beetje gecorrigeerde belastingontduiking moet dat toch te halen zijn?
Het is bekend: we hebben er een handje van weg om onze verplichte financiële bijdrage voor het draaiende houden van het land te ontwijken. Is het door gebrek aan burgerzin dat de Belgen niet geneigd zijn aan ‘Caesar te geven was Caesar toekomt’? Of is het een reflex uit zelfverdediging tegen de inhaligheid van de staat? Of, in de ergste gevallen zoals soms in horecabedrijven, uit noodzaak om te overleven? Echt gemotiveerd om belastingen te betalen wordt niemand als hij verneemt dat een modaal gezin jaarlijks zo’n duizend euro meer belastingen betaalt dan nodig omdat de fiscale hervorming van 2004 nog altijd niet echt wordt toegepast bij de berekening van de bedrijfsvoorheffing.
Intussen deed een geleerde professor een onderzoek naar ons belastinggedrag. Hij stelt vast dat - alsof we het nog niet wisten - de ‘Belgen foefelaars zijn’. Arbeiders (43 procent) en zelfstandigen (38 proc.) werken meest in ’t zwart, maar ambtenaren doen het vaakst een beroep op zwartwerk. ‘Het systeem is onrechtvaardig: loontrekkenden zien dat er de helft van hun loon afgaat, terwijl bedrijven amper of geen belastingen betalen’, stelt hij. ‘De belastingbetaler wordt uitgeperst als een citroen, de hoogste belastingdruk, btw-tarieven die wurgend zijn, nieuwe taksen die vooral koning auto, sigaretten en ons niet te versmaden pintje weten te treffen’, luidt de kritiek in de krant in een lezersbrief.
Om in de Griekse sfeer te blijven: het zwaard van Damocles hangt de Belgen dus boven het hoofd. En uiteraard is het tweesnijdend. Naast inleveringen naar de overheid toe die, blijkt nu, nog één miljard bijkomend moet besparen, is er nog de stijgende levensduurte. Een recent onderzoek leert dat identieke producten in België tien procent duurder zijn dan in Duitsland of Nederland.
Er zijn dan ook nog de prijzen van energie die quasi maandelijks stijgen. Met als resultaat dat ook die hoger zijn dan in de buurlanden.
Om het plaatje helemaal donker te kleuren komt nu nog het nieuws dat de afnemende concurrentiekracht van de Belgische bedrijven een herstructureringsgolf teweeg zal brengen met gevolgen voor de werkgelegenheid erger dan bij de vorige crisis. Met andere woorden: in de Belgische industrie zullen wellicht veel arbeiders worden ontslagen.
Zo te horen staat de Belgen niet anders dan kommer en kwel te wachten.

16 februari 2012

---

Manu de Tremerie werkte zijn hele carrière bij Het Volk. Verscheidene jaren was hij stadsjournalist in Gent. Daarna werd hij gerechtsverslaggever en dat bood hem de gelegenheid van op de eerste rij talrijke spraakmakende assisenprocessen mee te maken. Zoals destijds dat van de Gentse onderzoeksrechter Guy Jespers, die beschuldigd werd van o.m. moord op zijn vrouw, roofoverval en verboden wapenbezit.
Manu de Tremerie houdt ook veel van de Costa Blanca, en komt er elk jaar enkele keren de gezonde lucht opsnuiven.