Inhoud
|
Willy F.M. Leeman
de nieuwe Belgische consul in Alicante
Enkele maanden geleden nam mevr. Gilberte Vermeulen afscheid van de Vlaamse en van de Belgische kolonie van de provincie Alicante om haar functie als consul op te nemen in het Zwiterse Genève.
De nieuwe Belgische consul in Alicante is dhr. Willy F.M. Leeman.
Hij is afkomstig uit het Scheldeland en kan terugblikken op een indrukwekkende diplomatieke carrière.
Herwig Waterschoot, vertegenwoordiger van Vlamingen in de Wereld Alicante, had op het consulaat een gesprek met hem.
VIW: U bent geboren in Temse. Heeft u mooie herinneringen bewaard aan uw geboortedorp?
Dhr. Leeman: Ik ben geboren in Temse, maar ik kom eigenlijk uit Elversele, een hele kleine gemeente die gelegen is op zo’n 5 kilometer van Temse. Veel herinneringen heb ik niet meer aan Temse. Ik ben daar naar het lager middelbaar onderwijs gegaan. Mijn vader heeft in Temse heel zijn leven op de scheepswerven gewerkt. Als ik in België ben, ga ik telkens nog een dag terug naar Temse, maar dat is niet zozeer om er mensen te zien dan wel om paling-in-’tgroen te eten in restaurant Het Palinghuis.
VIW: Waar heeft u dan verder gestudeerd?
Dhr. Leeman: Ik heb gestudeerd in Sint-Niklaas, in het college en dan ben ik beginnen werken op de griffie van de rechtbank van koophandel in Sint-Niklaas. Vervolgens heb ik gedurende een jaar rechten gestudeerd aan het ministerie van Justitie. Toen kreeg ik de mogelijkheid om naar het buitenland te vertrekken en dat heb ik dus gedaan.
Ik ben twee keer gehuwd. Mijn eerste vrouw was een Duitse en uit dat huwelijk heb ik twee kinderen die respectievelijk 34 en 37 jaar oud zijn en die in Duitsland wonen. Ik ben voor de tweede keer gehuwd met een dame uit Maasmechelen en uit dat huwelijk heb ik drie kinderen van 21, 20 en 19 jaar oud. De 2 oudste kinderen wonen in België, de jongste doet haar laatste jaar in het Lycée Français in El Campello.
VIW: Waar bent u in de loop van uw carrière als consul actief geweest? Aan welke post heeft u de beste herinneringen behouden?
Dhr. Leeman: In 1967 ben ik begonnen in Bonn, daarna volgde één jaar in Rio de Janeiro en daarna was ik de eerste Belg bij de overplaatsing van de ambassade van Rio de Janeiro naar Brazilia. Na Brazilia volgden 4 jaar Lissabon, 6 jaar Buenos Aires, 4 jaar Barcelona, 3 jaar Cuba, 4 jaar Kaapstad, 4 jaar Colombia, 4 jaar Mexico en dan nogmaals 4 jaar Colombia.
Kaapstad was voor mij de beste post wat de kwaliteit van het leven betreft en omwille van het klimaat, de natuur, de sympathieke Belgische kolonie die we daar hadden en de Rotary.
VIW: Vindt u het niet vervelend om elke vier jaar van standplaats te moeten veranderen?
Dhr. Leeman: Vervelend... Na 41 jaar in het buitenland gewoond te hebben, ben ik daaraan gewend geraakt.Maar voor de echtgenote kan het wel een probleem zijn. Ik denk dat er niet zoveel vrouwen zijn die graag voortdurend verhuizen en als een soort zigeuner nu eens in het ene en dan weer in het andere land wonen. Als je vrouw teveel gehecht is aan haar familie dan is deze job een regelrechte ramp. Wat dat betreft, heb ik geluk gehad: mijn vrouw vindt het fantastisch om te reizen en om nieuwe mensen te ontmoeten.
VIW: Uw collega-diplomaat en schrijver Herman Portocarero omschrijft een diplomaat als ‘een moderne nomade’. Is dat ook uw mening?
Dhr. Leeman: Ja, dat is inderdaad een mooie omschrijving van mijn beroep. Ik heb Herman Portocarero persoonlijk leren kennen als een erg sympathiek man op een internationale conferentie van de Verenigde Naties in Mexico. Maar ik heb geen enkel probleem met een ietwat ‘nomadische’ manier van leven.
VIW: Hoe ziet u uw functie in Alicante, een provincie waar veel Belgen wonen, overwinteren en met vakantie komen?
Dhr. Leeman: Alicante is in feite een exclusief consulair-administratieve post in die zin dat buiten de dienstverlening aan de Belgen er geen andere zaken zijn. Het culturele aspect valt hier weg evenals het politieke. Het is dus puur hulpverlening en bijstand aan onze landgenoten, dienstverlening zowel voor de Belgen die hier officieel ingeschreven zijn, als voor de Belgen die hier weliswaar verblijven maar nog in België gedomicilieerd zijn, als voor de toeristen. De consul heeft hier in Alicante de functie van burgervader, notaris, pastoor, advocaat... Maar ik vind het geweldig.
VIW: Volgt u de Vlaams-Belgische actualiteit nog een beetje?
Dhr. Leeman: Ik heb de Belgische actualiteit altijd gevolgd.Tot voor kort stuurde het ministerie kranten naar zijn consulaten, maar als gevolg van de bezuinigingen moeten we de pers nu on-line raadplegen. Hier kun je bovendien met een antenne TV-Vlaanderen ontvangen zodat ik nu elke dag rechtstreeks het Belgische nieuws ontvang.
VIW: Mist u Vlaanderen soms? Heeft u er nog een bepaalde affectieve band mee?
Dhr. Leeman: Nee, eigenlijk mis ik Vlaanderen niet. Ik vind het altijd fijn om naar België op vakantie te gaan, maar als ik er ben, dan voel ik mij echt op vakantie. ‘My home is abroad’, niet in België. Als ik na 3 weken België verlaat en terugkeer naar mijn post, dan heb ik het gevoel: ik ga naar huis.
VIW: Volgend jaar wordt in Madrid, volgens mijn informatie, naast de Belgische ambassadeur ook een Vlaamse ambassadeur benoemd. Vindt u dat een positieve evolutie?
Dhr. Leeman: Ik zou niet zo graag stellen dat België vanaf volgend jaar in Madrid een tweede ambassadeur heeft. Voor zover ik week wordt Dhr. Yves Wantens in 2009 in Madrid benoemd als ‘representante de la comunidad y de la region flamenco’, ‘vertegenwoordiger van de vlaamse gemeenschap en van het vlaamse gewest’, maar niet als ambassadeur.
Ik kan me moeilijk voorstellen dat Vlaanderen ambassadeurs gaat benoemen op plaatsen waar er al een federale ambassadeur is. Dat zou aanleiding kunnen geven tot misverstanden en tot naijver. Ik persoonlijk zou dat niet zo gelukkig vinden.
Maar wat ik uiteraard wel zie zitten is een Vlaamse vertegenwoordiger of een directeur van een Vlaams Huis.
VIW: Kende u Spanje van vroeger?
Dhr. Leeman: Spanje kennen is een groot woord maar ik was consul in Barcelona van 1985 tot 1989. Ik heb trouwens mijn Vlaamse vrouw in Barcelona op het consulaat leren kennen en onze oudste twee kinderen zijn daar geboren. Barcelona vond ik een fantastische stad, maar ik spreek dan wel over het Barcelona van voor de Olympische Spelen. Sindsdien is er in Barcelona heel wat verandert en naar het schijnt niet altijd in positieve zin.
VIW: Als u Barcelona vergelijkt met Alicante, heeft u dan een bepaalde voorkeur?
Dhr. Leeman: Barcelona is zeker meer een grootstad dan Alicante. Ik voel mij goed in Alicante, het is een aangename stad, waar het leven niet al te hectisch verloopt. Misschien zijn de mensen in Alicante wel een beetje te weinig hectisch en gehaast. Er is een enorm verschil van mentaliteit tussen de Alicantinos en de Catalanen. Als men in Alicante iets wil kopen of laten repareren, dan duurt dat een eeuwigheid. In Catalonië gebeurt alles veel sneller.
VIW: Dit is uw laatste post als consul. Keert u daarna definitief terug naar België?
Dhr. Leeman: Dat is natuurlijk hét probleem. Dat is de vraag die mijn vrouw en ik ons elke dag stellen. Maar uiteindelijk denk ik dat we in Spanje zullen blijven. Ik denk niet dat wij naar België teruggaan, toch zeker niet definitief.
VIW: Heeft u bepaalde hobby’s?
Dhr. Leeman: Ik ben een groot sportliefhebber en ik hou van alle sporten, maar vooral van voetbal. Als actief sporter speel ik tennis en een beetje golf. Op 4 december ben ik trouwens uitgenodigd door het bestuur van voetbalclub Valencia om de UEFA-cup wedstrijd Valencia - Club Brugge bij te wonen en daar kijk ik erg naar uit.
|
