Schrijf u in op onze nieuwsflash
e-mailadres:


twitter
stan lauryssens
Herinnering
© Stan Lauryssens
Het was een mooie avond met een heldere sterrenhemel en een zachte, koele bries die de prelude is van een nieuw begin. De toppen van de bergen in de verte, zacht en donzig als marsepein, stonden in lichterlaaie. De kleur van de Middellandse Zee veranderde van violet naar paars.
In één vloeiende beweging werd het daglicht uit de hemel gegomd.
Spanje sliep niet. Urenlang wandelde ik door de nachtelijke stad die levendiger was dan op eender welk uur overdag. Mensen aten en dronken en gingen laat uit. Het leek alsof iedereen zich amuseerde en gelukkig was. Op een binnenkoer bestelde ik een caña of een biertje van de tapkraan. Er hing een zoet Mediterraans parfum en de patio was gevuld met de klank van tsjirpende krekels.
Ik reed op tijd terug naar huis.
Mijn Spaanse vriendin stond in de deuropening, blootsvoets, enkel gekleed in een witte badjas, en slurpte Bonka-koffie van Nestlé met een scheut Baileys.
'Je bent vroeg thuis,' zei ze.

Ik schudde een opname van Nat King Cole - in het Spaans - uit de platenhoes. Zonder dat mijn vingers de groeven raakten, legde ik de plaat op de roodfluwelen draaischijf van mijn grammofoon.

Aquellos ojos verdes...
Die groene ogen...
Mis lagrimas son perlas que caen al mar...
Mijn tranen zijn parels die in de oceaan vallen...
Quizás, quizás, quizás...



Ons zoontje fietste door de kamers op zijn nieuwe BMX met dikke ballonbanden en zijwieltjes.
Zoals gewoonlijk kwam het avondeten van een plaatselijke delicatessenwinkel. Er was fuet of gedroogde salami, pata negra, gerookte zalm, kroketten van bacalao of ontzoute kabeljauw, gemengde sla, pasta in een romige tomatensaus, geitenkaas uit de Pyreneeën en dikke sneden pa de pagès of echt boerenbrood. Ik dacht aan een Spaans gezegde. No hay amor más sincero que el amor a la comida. Er bestaat geen groter liefde dan de liefde voor de maaltijd.
Ik woonde in een mooi appartement met drie slaapkamers in een welvarende wijk. De living van het appartement was L-vormig met houten wandbekleding en een open haard - stel je voor, in Spanje - en een vernuftig airco-systeem en was ideaal gelegen, in een oud en voornaam herenhuis in een hoger gelegen buitenwijk van de stad, waar de bergwind de verschroeiende hitte van de zomer afkoelt en winterkou verzacht wordt door de warme Afrikaanse wind uit de Middellandse Zee. Mijn Spaanse vriendin ging nooit voor zes uur ’s ochtends naar bed, zoals Madrilenen die terecht gatos worden genoemd, katten, omdat zij ’s nachts leven. Zij hield ervan om ’s nachts door de donkere kamers te dwalen, alsof zij een spook was, terwijl zij op haar Walkman luisterde naar traditionele Spaanse muziek.
Alle ramen in huis stonden wijd open.
De zachte, zoete geur van een milde Mediterraanse nacht dreef door de open ramen naar binnen.
’s Ochtends zette ik een ontbijt van cornflakes en cacaolat of chocolademelk klaar - chocolate con churros in Madrid - en bracht ons zoontje naar de kleuterschool. Zoals iedere dag plukten wij verse citroenen van de citroenboompjes onderweg.

Lees ook: