Schrijf u in op onze nieuwsflash
e-mailadres:


twitter
stan lauryssens
Arroz negro
© Stan Lauryssens
Van alle schrijvers bewonder ik Hemingway het meest, Ernest Hemingway, de Amerikaan, die een tweeloop tegen zijn schedel zette, de trekker overhaalde en stierf zoals hij had geleefd: woest, onstuimig, tot op het randje en erover. Net zoals ondergetekende was Hemingway een aficionado van Spanje. In een van zijn boeken noemt hij de Ramblas in Barcelona de mooiste en charmantste straat ter wereld, met de beroemde Boqueria, de overdekte markt met hoog opgetast vers fruit en kleurrijke kraampjes waar vis, ingewanden en gekookte karamellen te koop worden aangeboden. De Rambla is een promenade van anderhalve kilometer lang, vol zonlicht en duiven en kuierende voorbijgangers, met het oorverdovende lawaai van kwetterende spreeuwen in de platanen. Bloemenstalletjes geven spatjes kleur aan de buurt en parfumeren de lucht met het subtiele aroma van anjers en winterrozen. Smeedijzeren kiosken verkopen gretig de kranten van de dag en toeristen selecteren postkaarten uit draaimolens. Een mimekunstenaar beeldt een Amerikaanse soldaat uit, even bewegingloos als een standbeeld.

Aan het eind van de Rambla, linksaf langs de haven, onder een lommerrijke gaanderij met sierbogen, ligt een van de oudste en meest klassieke restaurants van Barcelona, Siete Puertas of 7 Portes in het Catalaans, vroeger een café met pokertafels en een biljartzaal. Toen ik in Barcelona woonde, bracht ik er iedere week twee of drie keer de avond door, hoewel het restaurant geen Michelin-ster heeft en geen gastronomische hoogstandjes serveert, en tot vandaag is een blitzbezoek aan Barcelona niet compleet zonder sopa de rape, fritura mixta of pescaditos fritos en queso con miel op mijn vaste plaats aan mijn vaste tafeltje, onder het plaatje met de naam van de beroemdheid die er een gereserveerde tafel heeft of ooit op dezelfde plaats zijn neus in het menu stak.

Er hangen enkele tientallen van zulke plaatjes in het restaurant, met daarop namen als Picasso, Federico Garcia Lorca en John Wayne uit vroeger tijden maar ook koning Juan Carlos van Spanje, Pedro Almodovár, Yoko Ono, Lou Reed, Shakira en Madonna.
Ik zit liefst onder het bordje met de naam Hemingway, Ernest Hemingway, mijn favoriete schrijver.

Aan het tafeltje voorbehouden voor Javier Bardem en Penélope Cruz zat een Japans koppel. Een menu in het Engels, dat is moeilijk voor Japanners, maar een menukaart in het Catalaans, dat is helemaal Chinees. Zij bladerden in een Japans zakwoordenboekje, herkenden het woord arroz / rijst en bestelden tweemaal “Alloz neglo”, met een ‘l’ in plaats van een ‘r’ die zij niet konden uitspreken, “zwalte lijst”. De kelner zette hen twee bordjes nat steenkolengruis voor. Het Japanse koppel nam een foto van de zwalte lijst en verliet haastig het restaurant.

Tien minuten later werd hun plaats ingenomen door… Javier Bardem en Penélope Cruz.

Lees ook: