Schrijf u in op onze nieuwsflash
e-mailadres:


twitter
stan lauryssens
Gran Café de Gijon
© Stan Lauryssens
De schrijver Vladimir Nabokov doceerde Russische literatuur aan een Amerikaanse universiteit. Hij liet zijn leerlingen Anna Karenina van Tolstoy lezen, een turf van duizend bladzijden. Op het examen stelde hij slechts één vraag: “Beschrijf het behangpapier in de slaapkamer van het hoofdpersonage.” Iedereen gebuisd, natuurlijk.

Ik moest hieraan denken, toen ik vernam dat het beroemde Gran Café de Gijon aan de Paseo de Recoletos in Madrid met sluiting wordt bedreigd. Niet dat Vladimir Nabokov ooit in Café Gijon is geweest, en Anna Karenina en Tolstoy ook niet, maar andere beroemdheden uit de vorige eeuw zoals Ernest Hemingway, Federico García Lorca, Truman Capote, Frank Sinatra, stierenvechter Luis Miguel Dominguin en de beelschone Ava Gardner waren kind aan huis en dronken er iedere dag van het jaar schuimende cerveza en sterke café solo zonder melk, zonder suiker, met een groot glas ijskoud water.

Het ging goed met Spanje, in die tijd. Op straat, onder een stralende zon, paradeerden de mooiste vrouwen ter wereld. De ganse dag weerklonk geklop, gehamer en geboor, want overal werd gebouwd en gebuldozerd aan een nieuw, progressief land en alle taxi’s zaten vol, de ganse dag.

Ik ben er één keer geweest, in Café Gijon, en keek rusteloos om mij heen, op zoek naar al de vedetten en schrijvers en filmsterren uit mijn jeugd maar helaas, ze waren allang dood en begraven, Ernest Hemingway, Federico García Lorca, Truman Capote, Frank Sinatra en zelfs de beeldschone Ava Gardner en in plaats van schuimende cerveza en sterke café solo kreeg ik een Italiaanse espresso en een Hollands flutbiertje.

Ik zuchtte, zocht iets om te eten op de kaart en bestelde fabes con almejas, witte bonen in tomatensaus met schelpdieren want witte bonen, daar ben ik zot van, en schelpdieren lust ik altijd, behalve oesters, maar in plaats van fabes con almejas schotelde de kelner mij een bord spaghetti voor, ook met tomatensaus, maar zonder schelpdieren en zonder witte bonen.

Alle wijnen op de wijnkaart, wit, rood en rosé, waren Spaanse wijnen, zonder uitzondering, behalve de cava die geen cava uit Catalonië was maar echte Franse champagne van het merk Moët & Chandon en Dom Pérignon.

Volgens een nota op de kaart kon je het kopje waaruit Ava Gardner en Frank Sinatra hun sterke café solo dronken, zonder melk, zonder suiker, met een groot glas ijskoud water, kopen en meenemen voor 9 euro zonder de koffie, enkel het kopje maar toen ik het op z’n kop zette, las ik onderaan Made in China en dacht, nee, laat maar en wenkte de kelner en vroeg wat er met het lokaal zou gebeuren indien Café Gijon ooit de deuren zou sluiten.

De kelner trok zijn schouders op. “Misschien een Chinees restaurant,” zei hij, “of een Starbucks, wie weet?”

Ik vrees dat de wereld zoals ik die heb gekend niet meer zal bestaan voor mijn kinderen.

Lees ook: