Schrijf u in op onze nieuwsflash
e-mailadres:


twitter
stan lauryssens
Gazpacho van rode paprika
� Stan Lauryssens
De gevangenis van Cartagena werd onlangs omgebouwd tot een tentoonstellingsruimte voor moderne kunst. Vreemd is dat. Of niet? Een gevangenis dient om mensen - misdadigers  op te sluiten, een leven lang, bij voorkeur op een dieet van water en droog brood, enkel op zondag en feestdagen afgewisseld met havermoutpap, stamppot met kool of spruiten en een chocoladereep van C�te d�Or.

Zo was het vroeger, toen gevangenissen nog �chte vergeetputten waren. De tijden zijn veranderd. Een cel in een moderne gevangenis heeft alle luxe en comfort van een driesterrenhotel, room service inbegrepen. Niet dat gedetineerden alle dagen foie gras en oesters eten, maar toch� toen ikzelf eens in de gevangenis van Madrid zat - alles hightech en superdeluxe - kregen wij koekjes en koffie met melk en suiker en soms warme cacao bij het ontbijt.

Het middagmaal in de refter bestond uit een bordje koude gazpachosoep van rode paprika, drie gegrilde varkensworstjes per persoon, een hardgekookt ei, een bordje sla met tomaat, een handvol groene olijven en een half stokbrood met boter. Op tafel stonden peper, zout en ma�solie.

Mijn eerste en tweede worstje at ik met veel smaak, haast met de ogen dicht, lekker lekker, dacht ik, tot ik merkte dat mijn overbuurman - hij noemde zich Nelson Mandela en had zijn vriendin met een slagersmes aan stukken gehakt :- ieder worstje langdurig besnuffelde waarna hij het overlangs middendoor sneed en zorgvuldig de samenstelling controleerde vooraleer hij het aarzelend in zijn mond stopte.

Beroepsmisvorming, dacht ik, maar voor alle zekerheid spuwde ik ter controle de vleesbrokken uit mijn mond. Van tussen de vetklonters wurmde zich een voltallige familie moddervette, groengrijze maden die traag naar de rand van mijn bord kroop.

Nelson Mandela stulpte zijn kunstgebit in zijn twee handen, likte zorgvuldig het zachtroze plastic verhemelte schoon en slikte zijn valse tanden weer in. �Heel Europa reist naar de Spaanse costas voor zon, zand, zee en seks,� zei hij. �Waar veel mensen bijeen zijn, bloeit de misdaad. Naar het schijnt zou de Spaanse Dienst voor Toerisme overwegen om de Costa Blanca, Costa Dorada, Costa del Sol en Costa Brava, om er enkele te noemen, om te dopen tot Costa del Crimen.�

Het lijkt een spelletje Monopoly als ik dat zo tussen neus en lippen vertel. In Spanje zijn acht versies van Monopoly in omloop, met de �lokale� gevangenissen van Madrid, Barcelona, Sevilla, M�laga, Bilbao, Valencia, Zaragoza en Palma de Mallorca. Wie slechte teerlingen gooit en in de gevangenis vliegt, slaat drie beurten over.

Op de binnenkoer de gevangenis van Madrid speelden wij na het middagmaal een partijtje tafelvoetbal. De houten voetballertjes waren in de clubkleuren van Bar�a en Real Madrid geschilderd. �G����al!� riep Nelson Mandela.

Real Madrid won iedere partij en dat was geen toeval: de oude speelkast miste ��n metalen staaf, die met de keeper van Bar�a, en in een leeg doel is het makkelijk scoren.

Lees ook: